De centrale examens.. een periode van hectiek, opgejaagde tieners en ouders die niet meer weten wat ze met hun kinderen aan moeten. En laat het David nou net voor zijn wiskunde examen overkomen dat hij zijn sleutelbos binnen laat liggen. Tijd voor paniek. Hij kon het makkelijk oplossen door slotenmaker Huizen te bellen, maar hij koos voor de moeilijke weg… 

Naar zijn eigen zeggen was de toen 16-jarige David “ een verschrikkelijk warhoofd”. ‘Als mijn hoofd niet vast zat, zou ik deze ook nog verliezen’.  Aldus, David.

Het was op zich best een fijne ochtend. Mijn examen begon pas om half 2 in de middag, en ik had wiskunde. Het enige vak waar ik 0 zenuwen voor had. Dit niet alleen omdat ik er heel goed in ben, maar ook omdat ik met mijn eindcijfer van het 4e jaar vmbo, ook onmogelijk een onvoldoende gemiddelde kon halen op mijn examen.

Ik ging de bewuste dag om kwart voor een  fluitend de deur uit. Ik merkte dat ik stiekem zelfs wat zin haf in dit examen. Ik had alles zorgvuldig ingepakt, mijn rekenmachine, pennen, potloden, geodriehoeken en zelfs een puntenslijper had ik mee.  Ik wilde mijn fiets van het slot draaien toen het tot me door drong dat ik mijn sleutels binnen had laten liggen. Het was dus tijd voor stress.

Ik keek of er een raam open stond waar ik doorheen kon, maar helaas. Alles was pot dicht. Ik belde aan bij de buren die ene sleutel van ons huis hadden, maar deze waren niet thuis. Ik belde met knikkende knieën mijn moeder, die ik dezelfde ochtend nog op het hart had gedrukt dat ik alles goed voorbereid had.

Mijn moeder schoot ook meteen in de stress. Ik kreeg de wind van voren, en had er meteen spijt van dat ik haar en niet mijn vader had gebeld. Die spijt ebde weg toen ze zei dat ze meteen in de auto sprong.

Uiteindelijk was door mijn moeder naar school gebracht, en op tijd boor mijn wiskunde examen waar ik uiteindelijk met slag en wimpel voor ben geslaagd.